Kampania profilaktyczno-edukacyjna MOPS "SILENT TREATMENT - karanie dziecka ciszą"
SILENT TREATMENT – KARANIE DZIECKA CISZĄ
Przemoc wobec dzieci nie ogranicza się do krzyku czy bicia. Może przybierać również formę przemocy emocjonalnej, która jest trudna do zauważenia, ale może mieć bardzo poważne i długotrwałe konsekwencje.
Silent treatment, czyli karanie ciszą, polega na ignorowaniu dziecka, jego potrzeb, uczuć, emocji i zdania. Dziecko, które prosi o pomoc lub wsparcie, zamiast zainteresowania i zrozumienia spotyka się z obojętnością i brakiem reakcji.
Ignorowanie dziecka nie jest metodą wychowawczą. Długotrwałe milczenie stosowane jako kara może być formą przemocy psychicznej, która rani, pozostawia niewidzialne blizny i negatywnie wpływa na rozwój emocjonalny dziecka.
Rodzicu, pamiętaj:
-
Nie traktuj dziecka tak, jakby nie istniało.
-
Nie udawaj, że go nie widzisz i nie słyszysz.
-
Nie ignoruj jego pytań i próśb.
-
Nie odmawiaj mu relacji i kontaktu.
Ignorując dziecko, wysyłasz mu komunikat, że jego potrzeby, uczucia i zdanie nie są ważne.
Konsekwencje karania ciszą mogą obejmować:
-
utratę poczucia bezpieczeństwa,
-
lęk i obawę, że rodzice nie kochają dziecka,
-
poczucie odrzucenia,
-
obniżenie poczucia własnej wartości,
-
utrwalanie niewłaściwych wzorców zachowań,
-
trudności w dorosłym życiu.
Zdrowe milczenie a silent treatment – czym się różnią?
Ważne jest rozróżnienie zdrowej przerwy od karania ciszą. Podstawowe kryteria to intencja, czas trwania oraz wpływ na emocje drugiej osoby.
-
Zdrowa przerwa jest zapowiedziana, krótkotrwała i służy wyciszeniu oraz regulacji emocji, aby można było wrócić do rozmowy i rozwiązać problem.
-
Silent treatment pojawia się nagle, bez wyjaśnienia. Jest celowym, przedłużającym się milczeniem, stosowanym w celu ukarania, kontrolowania drugiej osoby lub wymuszenia określonego zachowania, a także wzbudzenia lęku i poczucia winy.
Pamiętajmy: dziecko potrzebuje uwagi, rozmowy, zrozumienia i poczucia, że jest ważne. Milczenie wykorzystywane jako kara może pozostawić ślady na całe życie.
Opracowała: Halina Urbielewicz – specjalista Działu Wsparcia Rodziny Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bydgoszczy.
Pliki do pobrania: